Steun ons en help Nederland vooruit

donderdag 5 september 2019

Zomercolumn #6 – Reizen dankzij mobiliteit – Edwin van der Waal

Wie ver reist, kan lang verhalen. Dit jaar stond een rondreis door Colombia boven aan ons lijstje. Ik ben nog nooit in Zuid-Amerika geweest, maar door het tv programma “Wie is de Mol” was de keuze gauw gemaakt. Wij begonnen onze reis in de hoofdstad Bogota, 2700 meter boven zeeniveau. Dat werd dus even acclimatiseren en in relaxed tempo de eerste highlights van de stad bekijken, zoals de oude wijk La Candelaria, Plaza Bolivar en het uitzichtpunt Monserrate op 3000 meter hoogte met een waanzinnig uitzicht over deze miljoenenstad.

De beste manier om een goed beeld van een stad te krijgen, is toch echt een fietstocht door de stad. Onze gids nam ons mee door verschillende wijken inclusief de street art-locaties met diverse graffitistijlen. Deze kunst is sterk verweven met de cultuur van Colombia. Waarbij opgemerkt moet worden dat de muurschilderingen alleen aangebracht mogen worden nadat de eigenaar toestemming heeft verleend. Dat hier zoveel gefietst wordt wist ik ook niet. Kenners weten al jaren dat veel Colombiaanse wielrenners goed kunnen klimmen in de bergen en niet voor niets won Egan Bernal deze zomer de Tour de France. Op de zondagen worden in Bogota de helft van de doorgaande wegen in de stad afgezet voor fietsers. Je weet niet wat je ziet! Zo druk is het.

Wij zetten onze reis voort naar het kleine Solento, idyllisch gelegen te midden van een aantal valleien. Vanaf het dorpsplein vertrokken wij in volgestouwde Willy-jeeps richting de koffieplantages en Valle de Cocora. In deze vallei werden wij gedropt voor een prachtige en pittige wandeltocht van ruim 6 uur, die je langs de meest bizarre uitzichten bracht. Na dit avontuur was Medellín aan de beurt, de stad waar ooit de berucht maffiabaas Pablo Escobar de scepter zwaaide. Medellín-downtown is een moderne stad met prima openbaar vervoer met meerdere aanbieders. Veel sloppenwijken en middenklaswijken zijn tegen de bergwanden op zijn gebouwd en met de kabelbaan gingen we omhoog en konden over de heuvels heen kijken en genieten van het uitzicht over de stad.

Wie de stad wil ontsnappen, pakt de kabelbaan verder omhoog richting het Parque Arvi. Wij pakten daar de bus terug naar het centrum om vervolgens uit te komen bij Plaza Botero, het plein met de gekke beeltenissen van dikke dieren en mensen van kunstenaar Fernando Botero. De volgende dag bezochten wij per bus het merengebied bij Guatapé en beklommen we de enorme rots El Peñol. De laatste lange rit was naar het pittoreske Barichara met haar tuk-tuks en San Gil om te raften in de plaatselijke rivier. Onze ontdekkingstocht eindigde in de oude binnenstad van Cartagena.

Deze reis was natuurlijk nooit mogelijk geweest zonder goede mobiliteit. Wij reisden drie weken lang met alle soorten van openbaar vervoer. Naast wonen vind ik ook dat mobiliteit tot de eerste levensbehoefte behoort, want het ontwikkelt je en het geeft je een andere kijk op de wereld. Dit werd nog versterkt toen ik in de media las dat het OV in Nederland het duurste is van heel Europa! Ergo, er is hier nog heel wat te doen!