Steun ons en help Nederland vooruit

dinsdag 6 augustus 2019

Zomercolumn #3 – Wonen in Amstelveen: niets nieuws onder de zon! – Anne-Mieke van der Vet-Babeliowsky

In 1950 kocht onze oma Sophie, gerepatrieerd als gevangene uit Jappenkamp Banjoebinoe op Java, een huis nog op tekening. Helemaal aan het eind van toenmalig Amstelveen, aan de Savornin Lohmanlaan met koeien voor de deur, wist zij een lotnummer te bemachtigen. Na een paar jaar in een pension in Amsterdam met alle culturele uitdagingen wilde ze graag in Amsterdam blijven wonen, en vooral niet naar Den Haag, zoals bekend de ‘weduwe van Indië’.

Maar er was woningnood en met het oog op de toekomst, had ze een ruim huis nodig. Het liefst een woning met veel kamers en een extra keuken op zolder. Voor alle familieleden en kennissen die de jaren erna zouden volgen. Eerste opvang bij oma Sophie, een dak boven je hoofd terwijl het jongetje dat mijn man zou worden, voor het eerst naar de Piet Hein, een echte school, ging. Repatrianten, vluchtelingen, expats? Van alles wat, Nederlanders met een wat andere, exotischere en soms ook heel verdrietige geschiedenis. Die soms wat vrijzinniger waren en meer van de wereld hadden gezien. Maar die al snel ‘gewoon’ meedraaiden in de Nederlandse economie.

Zelf kwam ik als student aan de VU met mijn man in 1975 bij oma Sophie inwonen. Jarenlang heb ik gekookt en bijlessen gegeven in de keuken op zolder. Na haar dood konden wij de woning niet kopen. Het was te duur voor een startend stel. Dus weken we uit naar elders, om altijd terug te willen naar Amstelveen. Inmiddels werkte ik bij de ‘Streekschool Amstelveen’. Dit was niet direct een ‘Startbaan’ voor het kopen van een woning in Amstelveen. Maar hé, er werd gebouwd, en je kon mee loten voor een huis op tekening. Jarenlang hebben we mee geloot. Uiteindelijk lukte het en sinds 1987 wonen we heerlijk in ons ruime gezinshuis in Waardhuizen.

Eigenlijk zouden we nu wel wat kleiner willen wonen. Gelijkvloers. Maar wel in Amstelveen. Ook nu is de zoektocht lastig. Want milieuvriendelijke (nieuw)bouw is schaars en duur. Gelukkig zet ons huidige College fors in op nieuwbouw en doorstroming. Vol goede moed storten wij ons weer in het proces van loten (en dus ook uitloten) om hier weer plaats te maken voor een nieuw Amstelveens gezin. Niets nieuws onder de zon dus.

Anne-Mieke van der Vet-Babeliowsky

Meer weten over de gevallen en slachtoffers van Nederlands-Indië? Neem eens kijkje op de website van de Amstelveense Stichting Herdenking Gevallenen en Slachtoffers in Nederlands-Indië. Op 14 augustus aanstaande organiseert de stichting een herdenking in het Broersepark. De plechtigheid begint om 19:00.